mijn dag

Nieuws
12 december 2017 geplaatst

Ex-prostituee Vanessa: mijn zoontje heeft me gered

Vanessa van Egeren (39) was een drugsverslaafde prostituee die ongepland zwanger raakte. Juist die zwangerschap stond aan de basis van haar nieuwe leven. Toen ze tweedehands zwangerschapskleding wilde kopen in de 50|50 Store van het Leger des Heils, kreeg ze er een werk/leertraject aangeboden. ‘Nu kijk ik in de spiegel en denk ik: wie is die vrouw?’

‘Ik was een verslaafde prostituee en tippelde op de Europalaan in Utrecht’, vertelt Vanessa. ‘Toen ik zwanger werd, wilde ik stoppen. Met de drugs en met de prostitutie. Mijn kind zou afhankelijk van mij zijn, dus ik moest zorgen dat het goed met mij ging. Maar zonder drugs viel ook mijn grootste hobby weg. Ik had iets nodig om het gat te vullen.’ Vanessa shopte voor zwangerschapskleding bij de 50|50 Store van het Leger des Heils in Utrecht en vroeg of ze er vrijwilligerswerk kon doen. Dat kon.

De 50|50 Store biedt beschutte werkplekken voor mensen die niet op eigen kracht aan de slag kunnen. In de winkel vind je tweedehandskleding, een fietsenmaker en een zeefdrukplaats.

Huilend aan de koffie
Vanaf dat moment begon voor Vanessa een ander leven. Ze begon met schoonmaken en wende aan een normale levensstijl. ‘Wat het meest hielp was simpelweg aanwezig zijn. Wanneer ik worstelde met mijn verslaving zat ik huilend aan tafel en zei: “Ik weet het niet meer.” Ik kreeg een kop koffie en de ruimte om mijn verhaal te doen. Drie uur later ging ik naar huis en was ik het kwijt.

Als je als verslaafde op de de Europalaan werkt, sta je niet hoog op de sociale ladder. Soms stopte er een automobilist die vroeg of ik voor tien euro in wilde stappen. Kom op zeg. Toen ik een uitkering aanvroeg, zei de ambtenaar: “U bent prostituee geweest, heeft u niet genoeg verdiend om te kunnen sparen?”

Tweede natuur
Ik zei altijd: “Ik bén geen hoer, ik speel de hoer”. Maar als mensen je maar vaak genoeg als voetveeg behandelen ga je je ook zo voelen. Ik geloofde zelf het stigma.

Fysiek ben ik in één keer gestopt met de prostitutie, maar in mijn hoofd was het een lang proces. Ik droomde er over en kwam vaak in de verleiding. Ik gebruikte 23 jaar drugs en was 19 jaar prostituee. Het was mijn tweede natuur, ik ontleende mijn identiteit eraan. Toen ik stopte wist ik niet meer wie ik was. Ik was zo gewend om aan te voelen wat anderen van mij wilden, dat ik niet wist wat ik zelf leuk vond om te doen.

'Ik moest weer leren voelen'
Vanessa

In de 50|50 Store leer ik om zelf te beslissen. Het leukste vind ik het sorteren van de kleding. Ik ben bloednieuwsgierig, en er komen zulke mooie spullen binnen, daar word ik heel blij van.

Stoere gasten worden zacht
Hier krijg ik de ruimte om mezelf te zijn. Na twee jaar vind ik het nog steeds moeilijk om op tijd te komen, maar ik word er niet voor op de vingers getikt. Ik weet nog dat mijn zoontje vier weken oud was en ik gek werd thuis. Ik wilde iets doen, weer onder de mensen zijn, maar ik had geen oppas. Toen mocht ik hem meenemen naar de winkel. De anderen die hier werken zijn betrokken bij mijn kind. De stoerste gasten zie je zacht worden. We zijn een familie. We hebben allemaal eigenaardigheden, sommigen van ons gebruiken zelfs nog. Maar we zijn er voor elkaar. Je wordt hier voor vol gezien. Je bent een mens.

vanessaa.jpg

Het moeilijkste aan dit werk is dat ik persoonlijke verhalen hoor van mensen die raakvlakken hebben met mijn eigen verleden. Dat haalt mijn gevoelsleven overhoop. Of als ik iemand waar ik mee werk zie afglijden. Dat doet me pijn.

Struisvogelpolitiek
Als je drugs gebruikt, verdoof je alles. Ik deed wat struisvogels doen, stak mijn kop in het zand. Nu moet ik dingen leren voelen. Dat was aan het begin heel eng. Mijn kind werd geboren, ik zat naar hem te kijken en wist niet dat ik zo kon liefhebben. Ik ben soms nog verdrietig dat ik slecht met mijzelf omging. Maar ja: als prostituee was ik bezig met overleven. Dan kun je niet van normen en waarden spreken.

Als ik nu naar mezelf kijk zie ik een lieve, goede moeder. Tijdens mijn zwangerschap liet ik mij dopen. Het geloof geeft me houvast en maakt me zachter. Ik hou van mezelf.

'Mijn zoontje heeft me gered'
Vanessa

Inmiddels ben ik ambassadeur van deze winkel. Ik mag met de coördinator mee als ze ergens een pitch gaat doen en ik mag interviews afleggen. Ik doe ook een cursus ‘ervaringsdeskundige’ bij het Leger des Heils. Met dat certificaat mag ik langs scholen om voorlichting te geven. Die cursus was ik al eerder begonnen, maar toen was het te zwaar voor me. Nu zit ik in rustiger vaarwater, dus probeer ik het opnieuw.

Mijn droom is om mijn rijbewijs te halen. En als ik de loterij win, wil ik een huisje ergens buiten, met eigen kippetjes en een moestuin. Ik heb vroeger in dure mannenclubs gewerkt en verdiende op een avond een maandsalaris. Maar geld zegt me niks. Ik heb het gehad, het boeit me niet. Echt geluk is onbetaalbaar. Het is dat mijn zoontje tegen me aankruipt en zijn vieze armpjes om mijn nek slaat. “Mama”.

Weet je, als ik niet zwanger was geraakt, dan hadden we dit gesprek nu niet gehad. Mijn zoontje heeft me gered.’

Tijdens het Kerstfeest op de Dam zal Vanessa haar verhaal vertellen aan Do, die daarna een liedje voor haar zingt. De opnames voor dit evenement zijn 10 december. Op Eerste Kerstdag kun je alles bekijken via NPO1 om 20:20 uur.

Dit is het eerste interview van een serie tijdens advent.

Tekst: Femmeke Riezebosch
Beeld: Rayva fotografie